Mijn depressie, mijn status op dit moment

Waarschijnlijk zijn er weinig (of geen) mensen die dit weten. In januari heb ik de diagnose depressie gekregen. Ik ben sindsdien in behandeling bij de POH, wat staat voor Praktijk Ondersteuning Huisarts. En ook heb ik het medicijn paroxetine gekregen.

In dit stuk wil ik niet ingaan op wat een depressie is, wat de oorzaak is, wat dit met mij doet, hoe ik erachter kwam, of hoe het hele proces verloopt / verlopen is. Ik wil alleen mijn hart luchten over de stap waar ik nu inzit.

Door de maanden heen is de dosis paroxetine een aantal keren verhoogd om mijn depressie onder controle te krijgen, waardoor de bijwerkingen net zo werden verhoogd. En zelfs na het halveren van de dosis (van 40mg naar 20mg) werden de bijwerkingen wel verminderd, maar zowel de bijwerkingen en mijn gemoedstoestand waren niet optimaal.

Na een aantal maanden verbeterde mijn gemoedstoestand wel grotendeels, maar stabiel werd het niet, ondanks de gesprekken en de medicijnen. Daardoor werd besloten om mij door te verwijzen naar een psychiater. Helaas was daar een wachttijd van 3-4 maanden. Zo lang kon ik niet wachten, dus ik ben naar de bedrijfsarts gestapt. Die nam mij heel snel serieus en verwees mij door naar de organisatie HSK. Daar werd ik behoorlijk snel geholpen. Ik kreeg al snel de intake gesprekken en de gesprekken met de psycholoog van HSK. Natuurlijk zit ik dan net in een fase dat het weer even beter met me gaat (het lot speelt met mij af en toe) en dan lijken die gesprekken zinloos. De oefeningen en opdrachten die ze mij mee wil geven heb ik zelf al uitgevoerd voordat ze mij die wil geven. Ook kwam er bij het laatste gesprek uit een kleine vragenlijst geen depressie score meer uit, terwijl dat bij de intake zeker wel het geval was. Dit komt omdat ik altijd al weet dat ik gevoelig ben voor een depressie. Ik luister daarom naar mijn verstand en niet naar mijn gevoel. Ik heb veel gelezen over depressies en weet dan ook hoe ik er zelf mee om moest gaan. Maar ondanks dit laten ze mij gelukkig nog niet los.

Vorige week heb ik het eerste gesprek gehad met de psychiater van HSK. Hij luisterde mijn verhaal aan, hoorde al mijn bijwerkingen en merkte de schommelingen in gemoedstoestand. Hij vertelde mij een aantal nieuwe dingen. Zoals dat huisartsen vooral paroxetine voorschrijven, maar dat er soortgelijke middelen zijn die beter werken en met veel minder bijwerkingen, maar de huisartsen die niet kennen. Ook weten huisartsen niet dat het geen zin heeft om een hogere dosis als 20mg paroxetine te geven, omdat er dan evenveel eiwitten als sensoren zijn. De eiwitten blokkeren de sensoren. Een hogere dosis als 20mg zorgt voor meer eiwitten als sensoren, waardoor de bijwerkingen hoger zijn, maar de werking niet. Daarnaast vertelde hij mij over nog een bijwerking, namelijk meer behoefte aan eten en daardoor aankomen. Dat verklaarde ook weer een hoop, en gaf me nog een reden waarom ik dit middel niet meer wil.
Dus hebben we samen besloten dat ik de paroxetine ga afbouwen en daarna ga starten met een ander middel. We gaan behoorlijk snel afbouwen, 1 week 10mg i.p.v. het huidige 20mg en daarna 2 weken helemaal niks. Na die twee weken gaan we evalueren, hoe gaat het? Wil ik andere medicijnen of wil ik het blijven proberen zonder?
Ik moet zeggen , ik vind het echt heel eng en spannend (wat direct natuurlijk voor een dosis stress zorgt). Ik wil heel graag van die rottroep af (want dat is het), maar aan de andere kant, de winter komt er langzaam aan en dan juist nu minder medicijnen vind ik eng. Natuurlijk kan ik het aan, maar hoe ga ik reageren? Wat doet het met mijn lijf, wat doet het met mijn gemoedstoestand? Dat zal moeten blijken.

Voor wie nieuwsgierig is, de bijwerkingen waar ik in meer of mindere mate last van heb (dus niet alle mogelijke bijwerkingen, dat zijn er nog veel meer):

  • Sufheid, slaperigheid en een verminderd reactievermogen. Dit is vooral lastig bij activiteiten waarbij uw oplettendheid erg nodig is, zoals autorijden, het beklimmen van een ladder of het bewaken van een proces op het werk. Onderneem geen risicovolle activiteiten als u last heeft van deze bijwerkingen.
  • Heeft u hier last van, neem het medicijn dan altijd ‘s ochtends in. (Ik neem het medicijn altijd ’s ochtends in en nog blijft dit probleem)
  • Hoofdpijn, duizeligheid, verwardheid, angst en nervositeit. Dit treedt vooral op aan het begin van de behandeling en wordt vanzelf minder. (Hoofdpijn en duizeligheid heb ik regelmatig in lichte mate last van)
  • Zweten, gapen, trillen en bibberen. (Dat zweten dat had ik echt heel erg, gelukkig werd heb minder na het minderen van de medicijnen)
  • Moeilijk kunnen stilzitten en rusteloosheid. Vooral mensen met de ziekte van Parkinson kunnen hier meer last van krijgen. Raadpleeg uw arts als dit gebeurt, mogelijk moet de dosering van dit medicijn worden verlaagd. (Parkison heb ik niet, maar onrust, zoveel onrust in mijn lijf, en rusteloos voel ik mij zo ook erg vaak van binnen)
  • Stemmingsverandering, toename van depressieve gedachten en vijandige gevoelens naar zichzelf of naar anderen. Dit kan zich uiten in agressie, … (nogal eens ja, zucht)
  • Sneller en langer bloeden bij een verwonding. Dit merkt u ook aan blauwe plekken en bloedneuzen. (Ik heb al eens het halve toilet ondergebloed met een bloedneus)
  • Haaruitval (uitval valt nog mee, maar het wordt wel dunner)
  • Huiduitslag, jeuk (jeuk, jeuk, jeuk, complete jeuk aanvallen, zooo irritant, niet te houden)

 

Geef een reactie